..............................................................* επιμέλεια σελίδας: Πάνος Σ. Πάνου * επικοινωνία email: kepeme@gmail.com *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ξόδεψα πολύν άνεμο για να μεγαλώσω. Μόνον έτσι όμως έμαθα να ξεχωρίζω τους πιο ανεπαίσθητους συριγμούς, ν' ακριβολογώ μες στα μυστήρια....
...............................................................................................................................................................................................................Οδ. Ελύτης
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Αργεντινή: προεδρικό βέτο κατά της αυτοδιαχείρισης!

kinitopoiisi_bauen_xenodoxeio.jpg

Κινητοποιήσεις συμπαράστασης στους εργαζομενους του ξενοδοχείου «Bauen»

Το όνειρο των εργαζομένων του ιστορικού ξενοδοχείου «Bauen», ότι επιτέλους το εγχείρημα που αυτοδιαχειρίζονται εδώ και 14 χρόνια θα περνούσε τυπικά και νομικά στα χέρια τους, κράτησε πολύ λίγο.
Λιγότερο από έναν μήνα μετά την έγκριση της Γερουσίας της Αργεντινής για την απαλλοτρίωση του ξενοδοχείου και την απόδοσή του στον συνεταιρισμό των εργαζομένων που το λειτουργούν από το 2003, ο συντηρητικός πρόεδρος Μαουρίσιο Μάκρι έβαλε βέτο στη νομοθεσία με τη δικαιολογία ότι «αυτή ευνοεί αποκλειστικά μια συγκεκριμένη ομάδα, χωρίς να συνεπάγεται όφελος συνολικά για την κοινότητα».
Αγνοώντας επιδεικτικά ότι η νέα νομοθεσία αναγνώριζε ανάμεσα στα πολλά άλλα και τον κοινωνικό ρόλο του συνεταιρισμού BAUEN, ο οποίος άνοιξε την πόρτα του στην κοινότητα, σε συλλογικότητες και κοινωνικές οργανώσεις, ανέλαβε δεκάδες πρωτοβουλίες αλληλεγγύης και μέσα από τις εκδηλώσεις και τις δράσεις του έγινε πολιτική και κοινωνική αναφορά του Μπουένος Αϊρες.
«Στα μάτια των επιχειρηματιών το BAUEN φαντάζει ένα πολύ επικίνδυνο παράδειγμα σε καιρούς περικοπών και δημοσιονομικής αναπροσαρμογής», δήλωσε η βουλευτής Μίριαμ Μπρέγκμαν του αριστερού κόμματος PTS, εξηγώντας τους πραγματικούς λόγους του προεδρικού βέτο και εκφράζοντας φόβους ότι αυτό δεν πλήττει μόνο τους 130 εργαζομένους του, αλλά αποτελεί ακόμη ένα ζοφερό προηγούμενο για το κίνημα των ανακτημένων εργοστασίων στη χώρα.
Το ξενοδοχείο δεν αποτελεί απλώς έμβλημα της αυτοδιαχείρισης στην Αργεντινή και στον κόσμο, αλλά και υπόμνηση της διαπλοκής οικονομικών κύκλων με το δικτατορικό καθεστώς που αιματοκύλησε την Αργεντινή το 1976-1983.
Κατασκευάστηκε σε χρόνο-ρεκόρ το 1978 ενόψει του Μουντιάλ με δάνειο 12 εκατ. δολαρίων που πήρε η οικογένεια Γιούρκοβιτς από την τράπεζα Banade έπειτα από εντολή του αντιναύαρχου Κάρλος Λακόστε, επικεφαλής της οργανωτικής Επιτροπής του Μουντιάλ.
Με την κρίση του 2001, το 20ώροφο ξενοδοχείο εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του, χωρίς καν να έχουν αποπληρώσει το δάνειο, και δύο χρόνια αργότερα, με τη βοήθεια του Εθνικού Κινήματος Ανακτημένων Επιχειρήσεων (MNER), εργαζόμενοί του συνέστησαν τον συνεταιρισμό BAUEN (αρκτικόλεξο από το Μπουένος Αϊρες - Μια Εθνική Επιχείρηση, ξεπερνώντας έτσι τον σκόπελο χρήσης του τίτλου του ξενοδοχείου), το κατέλαβαν, το ανακαίνισαν, συνεργαζόμενοι για όλες τις εργασίας με άλλες ανακτημένες επιχειρήσεις, το έθεσαν σε λειτουργία και πέτυχαν την κερδοφορία του, αφού πρώτα επένδυσαν έως σήμερα κάπου 15 εκατ. πέσος.
Η οικογένεια Γιούρκοβιτς, που είδε το ξενοδοχείο να ανθεί ξανά, συνέστησε άλλη εταιρεία, τη Mercoteles, μέσω της οποίας διεκδίκησε το κτίριο.
Παρότι είχε παραβιάσει την πτωχευτική διαδικασία, δικαστήριο διέταξε το 2006 την πρώτη έξωση των εργαζομένων.
Εκτοτε έχουν ακολουθήσει πολλές ανάλογες απόπειρες που ματαιώθηκαν χάρη στις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης και τη νομική μάχη που έδωσε ο συνεταιρισμός, μέχρι να ψηφιστεί στα τέλη Νοεμβρίου ο νόμος για την απόδοση του κτιρίου σε αυτόν.
Τώρα η μάχη δίνεται κατά του προεδρικού βέτο, που ανοίγει τον δρόμο για μια νέα απόπειρα έξωσης.
Μηνύματα συμπαράστασης από κάθε γωνιά της Γης έχουν αρχίσει και κατακλύζουν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του συνεργατικού συνεταιρισμού (solidaritybauencooperative@gmail.com), ενώ σε ένδειξη αλληλεγγύης η εναρκτήρια εκδήλωση της 6ης Διεθνούς Συνάντησης της «Οικονομίας των Εργατών», που θα διεξαχθεί στην Αργεντινή από τις 30 Αυγούστου ώς τις 2 Σεπτεμβρίου, θα γίνει στις εγκαταστάσεις του ανακτημένου ξενοδοχείου BAUEN.

Το κίνημα απειλείται

Η ανάκτηση των ανενεργών ή χρεοκοπημένων επιχειρήσεων από τους εργαζομένους τους άρχισε μαζικά στην Αργεντινή με την κρίση του 2001, αν και οι πρώτες εμφανίζονται πολύ νωρίτερα ως απόρροια του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού που επιβλήθηκε επί δικτατορίας και συνεχίστηκε απρόσκοπτα από τις μεταδικτατορικές κυβερνήσεις, οδηγώντας στην αποβιομηχάνιση και τη δημιουργία στρατιάς ανέργων.
Είναι αυτοί που καταλαμβάνουν τα εργοστάσια και βάζουν ξανά μπροστά την παραγωγή, αρχικά όχι τόσο από ιδεολογία όσο σπρωγμένοι από την ανάγκη επιβίωσης.
Ετσι γεννιέται το Εθνικό Κίνημα Ανακτημένων Επιχειρήσεων (MNER), που δεν παύει να βλέπει τον αριθμό των μελών του να αυξάνει.
Ενώ το 2003 αυτά τα εγχειρήματα ήταν 125, σύμφωνα με το Κέντρο Τεκμηρίωσης Ανακτημένων Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου του Μπουένος Αϊρες, τον Μάρτιο του 2016 ήταν 367 και απασχολούσαν κάπου 16.000 εργαζομένους. Από αυτές οι 43 δημιουργήθηκαν μετά τον Δεκέμβριο του 2013.
Αλλά, όπως επισημαίνει ο επικεφαλής του Κέντρου, Αντρές Ρουντζιέρι, στην έκθεση «Οι ανακτημένες επιχειρήσεις τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του Μάκρι», σήμερα αντιμετωπίζουν μια κρίσιμη καμπή λόγω των μέτρων της κυβέρνησης:
«Τα προβλήματα υπάρχουν σε όλους τους κρίκους της αλυσίδας: από την αύξηση του κόστους των προμηθειών και των μεταφορών έως την απότομη πτώση της κατανάλωσης λόγω των προγραμμάτων λιτότητας.
»Σε αυτά έρχονται να προστεθούν οι τεράστιες αυξήσεις στα τιμολόγια, που κυμαίνονται από 200%-700% στο ηλεκτρικό και ξεπερνούν το 1.300% στο αέριο», λέει ο ερευνητής, προσθέτοντας πως τα λίγα και διάσπαρτα δημόσια προγράμματα στήριξης έχουν εκλείψει, ενώ συστηματοποιούνται πλέον οι πολιτικές και νομικές επιθέσεις κατά των συνεργατικών συνεταιρισμών.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Τέσσερα χρόνια ΒΙΟΜΕ
«Η οικονομία των κοινών, πιο αποτελεσματική από τις αγορές και το κράτος»
Κομποστοποίηση: λύση για τα απορρίμματα από τους ίδιους τους πολίτες
Το Α βγαίνει από την Αλληλεγγύη

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

«Τρελό να ζητάς από την Ελλάδα πλεόνασμα 3,5%»


krugman-sxedio-b.jpg

EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν αναφέρει σχετικά με τη συνεχιζόμενη ελληνική κρίση και τους ευρύτερους κινδύνους που υφέρπουν ακόμη στην ευρωζώνη ότι η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί μόνο εάν η Γερμανία εξήγγειλε ένα επενδυτικό σχέδιο.
Μιλώντας στην Handelsblatt ο Π. Κρούγκμαν δηλώνει χαρακτηριστικά ότι: «Μέχρι σήμερα η οικονομία δεν έχει καταφέρει να ορθοποδήσει από την ύφεση. Η ευρωκρίση θα μπορούσε ξανά γρήγορα να αναζωπυρωθεί. Πρέπει να αντιληφθεί κανείς ότι η θηλιά που αυτή τη στιγμή πνίγει την Ελλάδα, πρέπει να χαλαρώσει. Το να απαιτεί κανείς από τους Έλληνες πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ είναι τρελό. Συνολικά η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί μόνο εάν η Γερμανία εξήγγειλε ένα επενδυτικό σχέδιο και απομακρυνόταν η χώρα από την πολιτική λιτότητας».
Αναφορικά με τις πρωτοβουλίες της ΕΚΤ εκτιμά ότι «πριν από τέσσερα χρόνια ο επικεφαλής της, Μάριο Ντράγκι, έσωσε την Ευρώπη από τον γκρεμό» αλλά δεν πιστεύει ότι πλέον μπορεί να κάνει περισσότερα. «Το τελευταίο, πράγματι, που θα χρειαζόταν η Ευρώπη τώρα είναι η απόσυρση του προγράμματος αγοράς ομολόγων».
Μιλώντας για το μέλλον της ευρωζώνης, ο Π. Κρούγκμαν αναφέρει ότι οι πολιτικές ελίτ, που παρά τις διαφωνίες τους επέδειξαν τελικά την πολιτική βούληση να κρατήσουν την νομισματική ένωση εν ζωή, ενδέχεται να μην βρίσκονται στην εξουσία τα επόμενα χρόνια. «Ξαναρωτήστε με μετά τις γαλλικές εκλογές», λέει κλείνοντας ο διάσημος οικονομολόγος με μια δόση απαισιοδοξίας.
____________

Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2017

Σώτος Αλεξίου: H μνήμη και ο χρόνος είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους.

ΝΕΟ ΓΛΥΠΤΟ 
Τίτλος:  Ικέτες ενός θεού.
-----------------------------------------------------------------------------------
   Διαστάσεις 100Χ 55 Χ 30 Μέταλλο βαμμένο κόκκινο και μαύρο
-----------------------------------------------------------------------------------

Η μνήμη συγκρατεί το χρόνο ζωντανό. Με αυτή την έννοια η μνήμη και ο χρόνος είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους. 
Ετούτη η σκέψη από μέταλλο φθαρτό-άφθαρτο στο χρόνο φανερώνει την αιώνια επιθυμία των ανθρώπων για ελεύθερη μετακίνηση από το ένα άκρο του κόσμου στο άλλο. Την απόκτηση ενός χώρου - κατοικία - θεός. Η γνώση μεταβιβάζεται μέσα από δρόμους αφοσίωσης και ελευθερίας. Η αιώνια αναζήτηση οικίας- ΘΕΟΣ- σύμβολο λατρείας και δημιουργία νέας ζωής, νέας πατρίδας.
Παράτολμοι άντρες χωρίς φόβο με όραμα για ελεύθερη επικοινωνία προετοιμάζουν μέσα στους αιώνες την πτώση των τοίχων.
Ικέτες ενός θεού με κραυγές αγωνίας χαιρετούν την άλωση του μίσους.

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Τίτλοι τέλους για το «Βήμα» και «Τα Νέα»

ΜΜΕ - ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

Με μια ανακοίνωση υπό τον τίτλο «Ποιοι στραγγαλίζουν τον Τύπο» που δημοσιεύεται στις ιστοσελίδες, τόσο του Βήματος όσο και των Νέων, ο ΔΟΛ γνωστοποίησε σήμερα ότι από την Δευτέρα αναστέλλει την έκδοση των δυο εφημερίδων. Όπως εξηγεί στην ανακοίνωσή, ο Οργανισμός αναγκάστηκε να πάρει αυτή την απόφαση για οικονομικούς λόγους, καθώς οι πιστώτριες Τράπεζες δέσμευσαν κάθε έσοδο που είχε.
 
Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:
 
«Το «Βήμα» και «Τα Νέα» αναγκάζονται να αναστείλουν εντός των ημερών την έκδοσή τους για οικονομικούς λόγους.
Και αυτό γιατί οι πιστώτριες τράπεζες αποφάσισαν να δεσμεύσουν - και δέσμευσαν - προς όφελός τους, έναντι των δανείων που έχουν χορηγήσει, κάθε έσοδο του Οργανισμού, είτε αυτό προέρχεται από την πώληση των εφημερίδων είτε από την καταχώριση εμπορικών διαφημίσεων.
Ουσιαστικά ο Οργανισμός στερείται κάθε διαθέσιμου πόρου με αποτέλεσμα να μη δύναται να υποστηρίξει την εκτύπωση των εφημερίδων του, ούτε βεβαίως να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των άλλων μέσων που διαθέτει.
Κατά τα φαινόμενα οι πιστώτριες τράπεζες, Alpha Bank, Εθνική Τράπεζα, Πειραιώς και Eurobank, αποφάσισαν την ένταξη του Οργανισμού σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης μη λαμβάνοντας καμία πρόνοια για τη συνέχιση των εκδόσεών του. Απέρριψαν ακόμη και το θετικό για αυτές αίτημα μιας ενδιάμεσης χρηματοδότησης, η οποία θα διατηρούσε ενεργό το περιουσιακό στοιχείο και την αξία του, τρέχουσα και άυλη, αλώβητη.
Εναντι, λοιπόν, της ένταξης στο καθεστώς ειδικής διαχείρισης, η οποία αναμένεται να λάβει χώρα τις επόμενες ημέρες, αφαίρεσαν κάθε δυνατότητα συναλλαγής από τον ΔΟΛ.
Το δυστύχημα είναι ότι οι τράπεζες αδιαφόρησαν για την τύχη των 500 και πλέον εργαζομένων, οι οποίοι απλήρωτοι επί μήνες έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους προκει?ένου να διασώσουν τις εκδόσεις και τα άλλα Μέσα του Οργανισμού.
Οι διοικούντες τις τέσσερις τράπεζες, χωρίς καμία αίσθηση ιστορικότητας και δημοκρατικής ευθύνης, αγνοούν επίσης ότι με τις σαράφικες επιλογές τους στραγγαλίζουν τις καταξιωμένες στη συνείδηση του ελληνικού λαού φωνές της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης και επιχειρούν να σβήσουν από τον εκδοτικό χάρτη τις σοβαρότερες εκφράσεις ορθολογισμού και εθνικού συμφέροντος.
Δεν αντιλαμβάνονται ότι μαζί με «Το Βήμα» και «Τα Νέα» θα υποβαθμιστούν αξίες του αστικού μεταπολεμικού συστήματος και θα καταρρεύσουν βασικές εστίες των Γραμμάτων, της Τέχνης και του Πολιτισμού. Και μαζί τους βεβαίως η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση που υποκριτικά εκδηλώνουν το ανδιαφέρον τους για τη διάσωση των εφημερίδων αλλά επί της ουσίας αδιαφορούν και δεν συναινούν για την καταθεση μιας τροπολογίας που θα μπορούσε να λύσει προσωρινά το χρηματοδοτικό πρόβλημα.
Στην πραγματικότητα οι δύο εφημερίδες, που εκδίδονται από τη δεκαετία του '20, φιμώνονται! Η διοίκηση του ΔΟΛ επιφυλάσσεται να αναπτύξει δημοσίως τα επιχειρήματά της σχετικά με τη δίωξη του Οργανισμού. Οι εργαζόμενοι, όλοι όσοι υπηρέτησαν και υπηρετούν τις αξίες της ακηδεμόνευτης δημοσιογραφίας, συνεχίζουν και θα συνεχίσουν, παρά τις αντιξοότητες, τον αγώνα για τη διάσωση του Οργανισμού, των ιστορικών εφημερίδων και των άλλων εκδόσεών του.
Αυτή είναι η υπόσχεσή μας σε όλους εσάς που μείνατε μαζί μας τόσα χρόνια».

___________

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Θα μπορούσε να είναι η Φωτογραφία της Ημέρας!!!


Πάνος Αϊβαλής
δημοσίευση της Πετρουλα Δουλάμη.

Θα μπορούσε να είναι η Φωτογραφία της Ημέρας!!!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ....
ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ...!

Τηρείται η Εργατική, Ασφαλιστική και Φορολογική Νομοθεσία στα ΜΜΕ τα οποία στηρίζονται από τις Τράπεζες;

Νέα δημοσίευση στο Ενιαίο Ταμείο στα ΜΜΕ


Τηρείται η Εργατική, Ασφαλιστική και Φορολογική Νομοθεσία στα ΜΜΕ τα οποία στηρίζονται από τις Τράπεζες;

από gr.mme.observer

Ενδιαφέρονται οι Ενώσεις Συντακτών, η ΠΟΕΣΥ και τα Σωματεία ΜΜΕ;

20170118daekd4bank4374mme2016c

Δίνουμε στη δημοσιότητα (όπως κάνουμε συστηματικά από τις αρχές Ιουνίου του 2016, αξιοποιώντας το άρθρο 6 του Ν. 4374/2016), τα στοιχεία για τη διαφημιστική δαπάνη των τεσσάρων συστημικών Τραπεζών και της Τράπεζας Αττικής, εμπλουτισμένα με το γ’ τρίμηνο του 2016, επιμένοντας να ρωτάμε τη συνδικαλιστική ηγεσία του Κλάδου των ΜΜΕ,που «φλέγεται» για τη «νέα συμφωνία εργαζομένων - εργοδοτών», με μείζον ζητούμενο την «ανακεφαλαιοποίηση» και διεύρυνση των ασφαλιστικών ΝΠΙΔ του κλάδου:
  1. Θα ζητήσει ελέγχους από το Υπουργείο Οικονομικών, για ενδεχόμενη διαφυγούσα φορολογητέα ύλη (π.χ. αγγελιόσημο), μέσω τριγωνικών συναλλαγών, καθώς όπως φαίνεται σε μία τουλάχιστον περίπτωση στον πίνακα που παραθέτουμε, η ανακεφαλαιοποιημένη με τα λεφτά του ελληνικού λαού Eurobank, τιμολογεί στον ΑΝΤΕΝΝΑ GROUP (SERBIA)Κι αν αυτό συμβαίνει με την, ανακεφαλαιοποιημένη με τους φόρους μας, Τράπεζα, τι ακριβώς έχει συμβεί όλα αυτά τα χρόνια, με το πλήθος θυγατρικών των μεγάλων πολυεθνικών -διαφημιζόμενων και διαφημιστικών εταιρειών-, που δραστηριοποιούνται (όπως και πολλά μεγάλα ελληνικά συγκροτήματα ΜΜΕ), στην ευρύτερη Βαλκανική και στην Κύπρο; Με την ευκαιρία, να θυμίσουμε σε όσους έχουν «κοντή μνήμη», ότι ο Όμιλος ΑΝΤ1, στην (ακυρωθείσα από το ΣτΕ) δημοπρασία τηλεοπτικών συχνοτήτων HD πρόσφερε 75.900.000 ευρώ, ενώ μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, απαντώντας σε ερώτηση στη Βουλή, ο αρμόδιος υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής και ΜΜΕ, Νίκος Παππάς, ανέφερε: «Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία επιστροφής των χρημάτων στους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό των τηλεοπτικών αδειών επισημαίνουμε ότι μετά και τη δημοσίευση της απόφασης από το ΣτΕ θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες τυπικές διαδικασίες που αφορούν τις σχέσεις της κάθε εταιρείας με τις φορολογικές αρχές».
  2. Θα πάρουν θέση για την πρωτοφανή προσφυγή της ΕΙΤΗΣΕΕ στο ΣτΕ, με την οποία ζητεί εξαίρεση από την υποβολή δηλώσεων ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ, για τους ιδιοκτήτες καναλιών και τα διευθυντικά στελέχη τους, ή θα στρουθοκαμηλίζουν (επιεικώς…), παρακαλώντας τους καναλάρχες για νέο, «ιδιωτικής προέλευσης» πόρο;
  3. Θα πάρουν ΑΜΕΣΑ πρωτοβουλίες για τη συγκρότηση ΣΥΝΔΙΚΑΤΟΥ ΤΥΠΟΥ,με τη συμμετοχή όλων των πρωτοβάθμιων σωματείων του κλάδου, την ενοποίηση ομοειδών και μείζον ζητούμενο την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας;
  4. Έχουν συνειδητοποιήσει ότι ο συνδικαλιστικός κατακερματισμός ευνοεί μόνο τους ιδιοκτήτες ΜΜΕ και τους καθ’ έξιν λομπίστες που υποδύονται τους «δημοσιογράφους»;
  5. Ενδιαφέρονται εάν απασχολούνται ανασφάλιστοι συνάδελφοι, που αμείβονται με «μαύρα» ή αποδείξεις δαπάνης, σε ΜΜΕ τα οποία εισπράττουν αφειδώς διαφήμιση Τραπεζών και κρατική διαφήμιση;
  6. Θα αξιοποιηθεί επιτέλους η ΕΡΓΑΝΗ από τις ηγεσίες μας, για να διασταυρωθεί ημισθωτή απασχόληση στα ΜΜΕ που στηρίζονται άμεσα και έμμεσα (ανακεφαλαιοποίηση συστημικών τραπεζών) από τα βαριά φορολογούμενα υποζύγια των μνημονιακών πολιτικών;
  7. Θα ασκηθεί πίεση στην πολιτική ηγεσία ώστε να ενεργοποιηθεί με την έκδοση υπουργικής απόφασης το άρθρο 42 του Ν.4410/2016 (ΦΕΚ 141 Α’ 3.8.2016), που επιβάλλει τη δημοσιοποίηση των μεγαλο-οφειλετών (άνω των 150.000 ευρώ) των Ασφαλιστικών Ταμείων;
  8. Θα ασκηθεί πίεση ώστε να εφαρμοστεί άμεσα η κυβερνητική ΔΕΣΜΕΥΣΗ για δημοσιοποίηση της διαφημιστικής δαπάνης των εποπτευόμενων από τα υπουργεία ΔΕΚΟ;

ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΠΑΝΤΟΥ!

ΣΣΕ και ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΡΑ!

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ & ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ
gr.mme.observer | 18 Ιανουαρίου 2017 στο 6:06 μμ | Κατηγορίες: ΕΤΑΠ-ΜΜΕ | URL:http://wp.me/pyE2b-1pQ

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Δημοκρατικός έλεγχος: Η απάντηση στις ανισότητες της παγκοσιοποίησης.

ΕΠΙΚΑΙΡΑ  ΘΕΜΑΤΑ

του Γιάννη Μυλόπουλου(*)




Σήμερα η περιουσία οκτώ μόλις ανθρώπων είναι ίση με τον πλούτο του φτωχότερου μισού του πληθυσμού της γης, που αντιστοιχεί σε 3,6 δισεκατομμύρια κατοίκους. Οι οικονομικές ανισότητες διευρύνθηκαν τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, καθώς το 2010, ο πλούτος του φτωχότερου μισού του πλανήτη αντιστοιχούσε στην περιουσία 43 υπερπλούσιων. 
Την ώρα δηλαδή που η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού μαστίζεται από την φτώχεια, η περιουσία κάποιων ελάχιστων δισεκατομμυριούχων σημειώνει αύξηση της τάξης του 11% ετησίως.
Το ίχνος λοιπόν που αφήνει η παγκοσμιοποίηση είναι η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου που συνέβη ποτέ, με τη συγκέντρωσή του σήμερα σε ελάχιστα χέρια.
Η ραγδαία επιδείνωση των ανισοτήτων στη γη, όπως εμφανίζεται μέσα από τη διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών, καταγράφεται στην έκθεση της φιλανθρωπικής οργάνωσης Oxfam και παρουσιάστηκε στο ετήσιο παγκόσμιο οικονομικό φόρουμ του Νταβός.
Σε αντίστοιχα συμπεράσματα κατέληξε και η έκθεση της Credit Suisse που δημοσίευσε ο Guardian στα τέλη του 2015, όπου προκύπτει ότι το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει συγκεντρώσει στα χρόνια της παγκοσμιοποίησης τον μισό περίπου πλούτο της γης, τη στιγμή που για την επιβίωση του 90% του παγκόσμιου πληθυσμού, έχει μείνει μόλις το 13% του παγκόσμιου πλούτου. Στην έκθεση αυτή, τα αποτελέσματα για την Ελλάδα της κρίσης παρουσιάζουν ακόμη μεγαλύτερες ανισότητες υπέρ των ελάχιστων πλουσίων, αφού η μικρή ολιγαρχία του πλούτου στη χώρα μας εμφανίζεται να έχει αυξήσει ακόμη περισσότερο, σε σύγκριση με τους διεθνείς μέσους όρους, την περιουσία της στα χρόνια που ο ελληνικός λαός πλήττεται από σκληρή λιτότητα, φτώχεια και ανεργία.
Σήμερα δηλαδή είναι σαφές ότι η επιθετική ανάπτυξη την οποία εισήγαγε το παγκοσμιοποιημένο μοντέλο  της οικονομίας, με τους φρενήρεις ρυθμούς του διεθνούς οικονομικού ανταγωνισμού τους οποίους επέβαλε παντού, λειτούργησε αφενός προς όφελος μιας ελάχιστης ολιγαρχίας του πλούτου, η οποία έγινε ακόμη πλουσιότερη και αφετέρου σε βάρος του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού της γης, το οποίο έγινε φτωχότερο.
Η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας εμφανίστηκε, στις αρχές της δεκαετίας του 90, ως η νέα και ενισχυμένη εκδοχή του οικονομικού φιλελευθερισμού, ο οποίος μετά την κατάρρευση της πρώην ΕΣΣΔ, κυριάρχησε στη διεθνή οικονομική και πολιτική σκηνή, ελλείψει «αντιπάλου δέους».
Το γεγονός ακριβώς της υπερσυγκέντρωσης του πλούτου σε λίγους, συνέβαλε ώστε να μεταφερθεί η λήψη των αποφάσεων και εντέλει και η πραγματική εξουσία από τα κράτη και τις δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις σε μια οικονομική ολιγαρχία, η οποία αναγορεύτηκε σε απόλυτο κυρίαρχο των αγορών και της παγκόσμιας οικονομίας.
Το έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος έγινε γρήγορα αισθητό, καθώς η προϋπόθεση που έθετε κάποτε το μοντέλο του οικονομικού φιλελευθερισμού, σύμφωνα με το οποίο οι αγορές ρυθμίζονται από τις δημοκρατικά ελεγχόμενες κυβερνήσεις, υποχώρησε ατάκτως. Ο έλεγχος της οικονομίας ξέφυγε από τα κράτη και μέσω αυτών και από τους λαούς, οι οποίοι έγιναν έρμαιο αποφάσεων που λαμβάνονται πλέον ερήμην τους, από μια αόρατη και πλήρως ανεξέλεγκτη οικονομική ολιγαρχία.
Η αντίδραση στις αυξανόμενες οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες που έφερε ο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός δεν άργησε να εμφανιστεί. Η πλέον συγκροτημένη και σχηματοποιημένη αντίδραση έρχεται με την αύξηση της επιρροής των ακροδεξιών, ξενοφοβικών και εθνικιστικών πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες διεκδικούν την ακύρωση της παγκοσμιοποίησης και την επιστροφή στο παρελθόν του εθνικού καπιταλισμού. Το κίνημα αυτό, στο οποίο εντάσσονται από τη Λεπέν και τις υπόλοιπες ανερχόμενες ακροδεξιές Ευρωπαϊκές δυνάμεις μέχρι και το φαινόμενο Τραμπ στις ΗΠΑ, κερδίζει στις μέρες μας σε δημοφιλία, καθώς η επάνοδος σε γνωστά και δοκιμασμένα συστήματα του παρελθόντος εμπνέει ασφάλεια σε ευρείες, σκληρά πληττόμενες και συγχρόνως χαμηλού μορφωτικού επιπέδου κοινωνικές ομάδες.
Εκτός από την άκρως συντηρητική και καταφανώς οπισθοβαρή εναλλακτική της επιστροφής σε ένα κακό παρελθόν, όλες οι άλλες φωνές κριτικής περιορίζονται στην καταδίκη του φαινομένου του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και στην διεκδίκηση της υπέρβασης της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, χωρίς όμως να είναι σε θέση να περιγράψουν το μοντέλο της επόμενης ημέρας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως για την προοπτική της παγκοσμιοποίησης παρουσιάζει το τελευταίο βιβλίο του Γάλλου φιλοσόφου Ετιέν Μπαλιμπάρ, με τίτλο: «Ευρώπη, κρίση και τέλος». Στο βιβλίο αυτό ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος διατυπώνει την εξής άποψη:
«... Δεν είναι στην ευχέρεια των Ευρωπαϊκών λαών να θέσουν εαυτούς εκτός παγκοσμιοποίησης. Η παγκοσμιοποίηση, ως καθολικό φαινόμενο, όχι μόνο οικονομικό, αλλά και πολιτικό και πολιτιστικό, είναι μια μη αναστρέψιμη διαδικασία. Κι αυτό γιατί δεν είναι μια θεσμική κατασκευή, αλλά ένα νέο στάδιο στην ιστορία της ανθρωπότητας. Αυτό σημαίνει ότι η αποσύνδεση ή η απο-παγκοσμιοποίηση είναι κατά πάσα πιθανότητα λανθασμένη ως πρόταση».
Όσο μάταια δηλαδή αποδείχθηκαν στην εποχή τους τα κινήματα υπέρ της κατάργησης του ηλεκτρισμού, της τηλεόρασης και των άλλων επιτευγμάτων της τεχνολογίας, άλλο τόσο μάταιες ακούγονται οι σημερινές φωνές που ζητούν την κατάργηση του διαδικτύου και των τεχνολογιών της πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών και των μεταφορών, προκειμένου να εμποδιστεί η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων, εργατικών χεριών και πληροφοριών...
Αλλού επομένως πρέπει να στραφεί η κριτική στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό. Το έλλειμμα δημοκρατικού ελέγχου αλλά και λογοδοσίας του παγκοσμιοποιημένου οικονομικού συστήματος, η παντελής απουσία συστήματος ρύθμισης των αγορών και η απουσία των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων και συνεπώς και των υποτιθέμενα κυρίαρχων λαών, από τα κέντρα λήψης των οικονομικών αποφάσεων, είναι που ευθύνονται για τις τεράστιες οικονομικές ανισότητες που παράγει σήμερα η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας.
Ούτε η επιστροφή στην εσωστρέφεια, τον εθνικισμό και τον εθνικό καπιταλισμό που προτείνουν ο Τραμπ και η Λεπέν, ούτε όμως και το γενικόλογο αίτημα κατάργησης της παγκοσμιοποίησης δίνουν λύση στα οικονομικά και κοινωνικά αδιέξοδα της εποχής. Η προοδευτική απάντηση στο ανεξέλεγκτο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και στην απόλυτη κυριαρχία των αγορών δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική και δεν μπορεί παρά να επικεντρώνεται στο αίτημα για περισσότερη δημοκρατία...

___________
*Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι Καθηγητής- Προέδρος της Αττικό Μετρό ΑΕ

 ** ΑΠΕ- ΜΠΕ